Jeanne d’Arc

Km. stand 288.135

Kwart voor acht werd ik wakker en dacht, direct in de benen want ik wil even een wasje draaien en drogen en dat gaat niet vanzelf. Dus douchen en was in de machine hup klaar. Ja en dan zit ik aan de thee met dit uitzicht, we noemen hem/haar Blondie. Buitengezet door de baas.

We gaan op pad, richting Domme, daar aangekomen blijkt dat je met de camper op speciale plekken moet staan en dat het een aardige tippel is naar het dorp. Misschien niet zo heel handig voor ons programma qua tijd. We gaan daar dus weer weg en Lo rijdt toch door het dorpje, haha wat een schrik, best wel steile straatjes, eentje zelfs 14% en dat is echt wel steil voor onze Luci. Maar, Lo knalt gewoon door de straatjes en uiteindelijk hebben we toch nog iets van het dorpje kunnen zien, dat inderdaad weer prachtig oud is.

Dan gaan we door naar Beynac, een prachtig dorpje aan de Dordogne met op het hoogste punt een kasteel, waar ooit de film Jeanne d’Arc is opgenomen. Het is een enorme klim naar boven, met steeds steilere straatjes ( op weg naar beneden val ik zelfs nog, maar niemand die het door heeft, zelfs Lo niet😜).
Dus wel een must om te zien, heel mooi. Boven gekomen kun je ook kaartjes kopen voor de toegang tot het kasteel en dat doen we natuurlijk. We hebben niet voor niets die klim gemaakt, 137 meter hoog.

Het kasteel is heel oud en natuurlijk is er ook weer van alles gerestaureerd, dus je ziet hele oude delen en minder oude delen.
We eten en drinken nog wat op een gedeelte van het kasteelterrein met prachtig uitzicht over de Dordogne.

Dan op naar de camping, die ongeveer 19 km verderop moet zijn.
Le Clou, een camping gerund door Nederlanders en er staan ook alleen maar Nederlanders, jaja. Prachtige camping onder de bomen, met zwembaden, speeltoestellen, vaste caravans die te huur zijn etc etc, met kinderen is het hier een waar paradijs er zijn zelfs kleine toiletten en kleine wastafels.
We eten s’avonds patat, lekker gemakkelijk en geestig natuurlijk op zo’n nederlandse camping tussen de Nederlanders aan de patat.
Aangezien het s avonds toch weer fris wordt, gaan we naar binnen en kijken we nog een film, Denial, over het ontkennen van de holocaust, een gezelligerdje zullen we maar zeggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *